... En tijden van gaan

Koekoek!

Het is al weer een week geleden dat ik nog iets poste en omdat de volgende weken waarschijnlijk druk worden (jaja, ik ga ook eens iets moeten doen voor school), schrijf ik  nu nog een update.

Vorige vrijdag waren we maar met de helft van de klas in de les. De meesten vinden het blijkbaar niet meer de moeite om af te komen. Ze weten dat ze er toch gaan door zijn dus waarom zouden ze nog gaan? Ongelijk hebben ze, want de lessen zijn nochtans heel interessant. Maar voor wie wel komt is dat eigenlijk ook niet slecht, want wordt er minder gestoord.
's Middags nam ik afscheid van Heather die terug naar Nottingham ging en een uurtje later kwam Charlot al aan. We genoten van de zon en babbelden veel bij. Gelukkig kan Charlot goed koken want om frieten met gewone olie in de oven klaar te maken, moet je er al iets van kunnen. (Ik heb een tijd geleden eens een frietje geproefd van iemand van mijn kot van weet-ik-veel-waar waar ze ook geen frietpotten kennen. Die mens moet maar eens  naar België komen...)

Zaterdagochtend was het minder leuk toen ik ontdekte dat heel wat dingen gestolen waren. Het bleef beperkt bij eten, maar aangezien het al de zoveelste keer dat wijn (die hier niet goedkoop is) weg is, had ik het echt wel mee gehad.
Nuja, langs de winkelstraat zijn we naar het zwembad gegaan. Ons plan was om eens goed van de sauna's te genieten, maar dat zat blijkbaar niet in ons ticket inbegrepen. Daarom hebben we onszelf dan maar eens goed verwend met een lekkere fruit juice in een leuke bar.
Terug op kot, zag ik dat er weer in de gemeenschappelijke ruimte was ingebroken. Gedeprimeerd willen we ons troosten met een ijsje. Tot we zagen dat dat ook weg was. Zou je het daar nu niet van krijgen!?

Zondag zijn we naar het Aros- museum gegaan om daarna te gaan eten in een leuk restaurantje. Omdat ik nu al een hele tijd geen ketting meer draag, deed Charlot me er eentje cadeau, waarvoor een dikke dankjewel Charlot!
We sloten ons weekendje af met een ijsje en de zon die ons al het hele weekend vergezelde.
Het weekend heeft ons beide deugd gedaan!

Maandag heb ik aangifte gedaan van de diefstallen. Niet dat ze er ook maar aan denken om er iets aan te doen. Maar ach, nu weten ze tenminste dat het hier nog altijd een even marginale buurt is als vroeger. Blijkbaar is de gevangenis- achtige omheining hier 2 jaar geleden niet voor niets gezet. Ervoor kwamen de bewoners van van de buurt heel regelmatig op het studentendomein en waren er nog veel meer diefstallen met bedreigingen en alles erop en eraan.
En dan te bedenken dat ik in Gellerup woon, terwijl de aller- aller- chiqueste buurt van Kopenhagen Hellerup heet. Beide streken zijn in Denemarken heel bekend en voor West- Vlamingen is er geen verschil, tot je er woont.

Maandag en dinsdag volgde een gastdocente onze les mee. Beeld je in: de meest typische overvriendelijke Londense vrouw met hoge stem, slap handje en hakken (die je in Denemarken al helemaal niet meer gewoon bent). Hilarisch!
Woensdag bleven we na de les nog wat plakken in school om afscheid te nemen van Bianca die om familiale redenen vroeger naar huis ging. Tenminste, dat dacht ze. Want 's avonds stonden we allemaal aan haar deur om nog een laatste feestje te bouwen. We brachten allemaal wat zoetigheden en drinken mee en zoals je kan zien op de foto's was het heel leuk!

Surprise Bianca!

Ik gaf mezelf de eer het allerlaatste cakeje op te eten ;-)

Groepsfoto!

De dag erna leefde ik deels op automatische piloot aangedreven door de suiker van de avond ervoor. Het toeval wilde dat die Londense gastdocente tijdens haar les afkwam met een berg Belgische(!) pralines om ons te bedanken. Allemaal heel vriendelijk van haar, maar eigenlijk kon niemand nog meer zoetigheid aan. Uit beleefdheid hebben we ze dan toch maar opgegeten.

Donderdag hadden we een les over gezinstherapie van een heel interessante docent. En eindelijk was het eens over een onderwerp dat ik kan toepassen bij Begeleid Wonen.
In de namiddag genoten we nog van het zonnetje met een glaasje wijn en een koekje op het gras. Hyggeligt!

Vrijdag hadden we opnieuw een les gezinstherapie die opnieuw heel leuk en interessant was. Op de bus naar huis voelde ik me in Italië en ik miste mijn fiets toch wel een beetje.
Na een poging tot een dutje in de zon, was er een afscheidsfeestje van de klas van het blok hiernaast. Zij hadden net gedaan met hun programma en dus vertrokken de meesten de gisteren al naar huis. Omdat we de hele nacht konden blijven buiten zitten, heb ik ontdekt dat hier maar ongeveer één uurtje echt pikdonker meer is. Tegen 3u begon het alweer 'licht' te worden!

Creatief omgaan met ongelukjes: 2 stukken diepgevroren kip om een blessure te verzorgen...

Gisteren zijn Laura en ik naar een huwelijk geweest van een van onze buddy's geweest. Tof dat ze ons uitnodigde :) Dat sportschoenen heel normaal zijn in Denemarken, wist ik intussen al. Maar dat je ze ook in de kerk tijdens een huwelijksmis kan dragen, daar kan ik met mijn verstand toch niet bij.... Nadien heb ik nog wat bijgeslapen en tegen de avond maakten Laura en ik nog een wandeling naar het meer.

Vandaag startten we de dag met een uurtje zwemmen (lees: 20' zwemmen, 40' sauna ;-) ). De was en de plas zijn achter de rug en zonet heb ik nog een fiets opgehaald van iemand die morgen naar huis vertrekt. Joepie, ik heb weer een fiets!

Morgen hebben we pas les om 16u omdat de docent van gezinstherapie ons wil meenemen naar zijn werk na de uren. Andere plannen voor volgende week zijn: het opstarten van het eindproject en hopelijk nog wat meer genieten van het mooie weer. Zaterdag wordt de nationale feestdag van Cameroon gevierd, waarop ik 'officieel' ben uitgenodigd door iemand van mijn kot. Ik ben benieuwd wat dat zal zijn! En zondag ga ik waarschijnlijk (afhankelijk van hoe leuk het feestje was) gaan supporteren voor één van mijn buddy's die meeloopt in de marathon van Aarhus.

Zo, jullie zijn weer op de hoogte.
Hou jullie goed en tot binnen 3 weken!

Groetjes
Hanne

De laatste maand is ingezet!

Hallo iedereen!

De laatste twee weken is er weer heel wat gebeurd. Daarom is het tijd voor een update :)

Donderdag 9 mei was een verlofdag en de dag erna zou ik normaal ook thuis zijn. Maar doordat ik die week nog maar één stagedag heb gehad, ging ik vrijdag ook naar Solund om er de ochtend- shift mee te volgen. Aangezien het in Denemarken niet het openbaar vervoer zelf is dat tegenwerkt, maar de website ervan, kwam ik ferm te laat. Ik had blijkbaar niet veel gemist, want zoals altijd had die begeleidster die me serieus op de zenuwen werkt nog bijna niets gedaan. Buiten 2 cliënten wassen en een duizendste wandeling heb ik er bijna niets kunnen doen. Ik vroeg die ene begeleidster wat ik kon doen; 'Niets, zet je nu even gewoon neer'. En dat terwijl er meerdere cliënten in hun rolstoel zaten te wachten tot ze hun lunch kregen. Ik zag er ook 2 cliënten die sterker waren dan het gemiddelde en die verveelden zich duidelijk dood. Ze kregen bijna niets van activiteiten aangeboden. Frustrerend!

Ik heb mijn avond toch nog kunnen goed maken door de Deense film Kapringen. Wie geïnteresseerd is in een 'Canvas- film'  van topkwaliteit moet die zeker bekijken. (Je kan hem vinden op internet met Engelse ondertiteling en waarschijnlijk ook wel met Nederlandse ondertiteling)

Zaterdag ben ik gaan zwemmen en daarna bezochten we een klein festivalletje in Aarhus. Het was niet meteen Heather haar ding dus genoten we van nog een andere film. We hielden het Scandinavisch met 'The girl with the dragon tatoo'.

Zondag zijn Heather en ik met de fiets op de trein naar Kolind (zo'n 50km van ons kot) afgereisd om er de het Skandinavisk Dyrepark Djursland te bezoeken. De fiets was broodnodig want je moet niet denken dat er op zondag een bus in de buurt van het park stopt. Gelukkig was de weg er naar toe heel mooi. Weidse velden met hier en daar boerderijen gedropt. We reden ongeveer 5km zonder één huis tegen te komen dat geen boerderij was!
De dag startte met dikke wolken, maar tegen het einde kwam de zon die ons heel snel deed opwarmen. Het leuke aan dit park, is dat het echt nog een park is. Geen zoo met opeengestapelde dieren, maar relatief veel ruimte voor de dieren uit het Noorden. Giraffen en olifanten moest je daar niet verwachten, maar naast wolven, herten, elanden, Rudolfen... waren er wel des te schattigere bruine beren en ijsberen. Een kleine zielepoot had blijkbaar watervrees. Kom dat maar eens tegen als ijsbeer...
Nadien maakten we nog een wandeling in het dorp met een klein stadscentrum en omgeven door veel platteland.

Mamoet- tand

oooh :)

Links: de kleine ijsbeer met watervrees

Heather en ik

Onderweg naar huis

Maandag was een gewone, saaie stagedag. Dinsdag zijn we met enkele cliënten naar het schoolfeest van één van de cliënten geweest. Met een stralende zon was de rit er naar toe opnieuw heel mooi. Er was heel wat te doen en zoals in elke school / kinderdagverblijf / voorziening... hebben ze ook hier een kampvuur. Heel leuk om te zien hoe gewoon dat is voor de kinderen hier. De taal was wel een probleem. Iedereen praatte in het Deens tegen me en ik had echt geen zin om 137 keer uit te leggen dat ik dat niet begrijp en de begeleiders van Solund hadden blijkbaar ook geen zin om ook maar één zin te vertalen. Ik stond daar dus mooi voor choco.

De lunch daarentegen was zonder choco want ik had voor het eerst zelf smørrebrød gemaakt. Die Denen smijten alles op het loodzware (een klein brood weegt net 1kg!) brood dat ze maar kunnen vinden. Van normaal broodbeleg en eieren, tot alle soorten vis, vlees, kaas, groenten en zelf aardappelen! Mijn eerste broodjes zagen er misschien niet uit als die van internet, maar smaken deden ze wel.


In de namiddag gaf mijn supervisor (een goede begeleidster) eindelijk toe dat die begeleidster die me al van dag 1 frustreert, echt geen goeie is. Het ligt dus niet aan mij of aan de voorziening die niet goed is, maar dus gewoon aan die begeleidster. Opluchting! Want van enkele docenten van de Katho hoorde ik dat dit een hele goeie stageplaats is, maar tot die middag begreep ik totaal niet waar ze dat vandaan haalden. Later zei een andere begeleidster (ook een goeie) dat ze in de leefgroep waar ik vrijdag stond, ook helemaal niet zo goed bezig zijn qua activiteiten voor de cliënten. Blij dat ik niet de enige ben die zo denkt...

's avonds keken we naar de eerste finale van het Eurovisiesongfestival. Met mijn Deens gsm- nummer kon ik op België stemmen, maar omdat ik het absoluut niet goed vond, weigerde ik dat te doen. Het is me dan ook een raadsel hoe ze in de finale zijn geraakt. En nog zo iets, Laura (ook uit België) en ik waren de enigen van een heel kot vol Europeanen die keken.

Woensdag volgde ik een fysiotherapie- sessie bij met een van cliënten. In de namiddag maakten we (opnieeeuw) een wandeling. Toen we vertrokken was het frisjes en zetten we zelf een muts bij een van de cliënten. Nog geen uur later zaten we te puffen en te zweten, niet van de rolstoelen op die vervloekte bergen te duwen, maar gewoon omdat de zon opeens uitkwam en het meer dan 10°C warmer werd. Of hoe het weer in Denemarken zo plots kan veranderen.
Hoewel ik onderweg naar huis heel moe was, ben ik toch van de bus gestapt om een cadeautje voor Charlot te kopen. Na er ontelbare keren te passeren, zag ik dat het winkeltje eindelijk eens open was. De supermarkten mogen hier dan nog zelf op zondag tot 21u open zijn, de kleine zelfstandigen hebben hier heel onpraktische openingsuren.
De fiets kon ik trouwens niet nemen want ik merkte dat ik mijn sleutels kwijt ben gespeeld.

De dag nadien toen ik de fietsenrekken van het station passeerde om de trein te nemen, kon ik mijn ogen niet geloven. Ik zag iemand mijn fiets uit het rek nemen en ik zag dat mijn sleutels nog op het slot zaten (oeps!). Hij had dus mijn slot open gemaakt en ik zag dat hij niet mijn fiets, maar de zijne die naast de mijne stond, uit het miserabele rek wou nemen. Ik wachtte af om te kijken wat hij zou doen en bleek dat hij mijn fiets gewoon weer in het rek zette. Mijn sleutels hadden dus 24u aan mijn achterwiel gezeten (wat de sleutel heel duidelijk zichtbaar maakte) en daar zijn honderden mensen gepasseerd zonder dat er ook maar één iemand mijn fiets heeft mee genomen. I love the Danish culture :) --> Zou ik gezegd hebben mocht mijn fiets vandaag niet gestolen zijn. -.-

Onderweg op mijn fietsroute: parkje met uitzicht op de stad.

Trouwens, hoewel Deens absoluut niet te begrijpen is, laat staan aan te leren is, zegt men dat Deens wat weg heeft van West- Vlaams. En dat klopt volgens mij ook. Vb. 'Volgende station' betekent in het Deens 'Naeste station'. In het West- Vlaams kun je ook 'noaste' (vb. noaste keer) zeggen.

Op stage ben ik gaan zwemmen met een cliënt. Niet normaal hoeveel daar in geïnvesteerd wordt! Solund heeft een eigen zwembad met jacuzzi. Per cliënt zijn er één of twee begeleiders en er is een badmeester die eigenlijk niet veel meer moet dan de lift bedienen en de krant lezen. En dan moet je bedenken dat er meestal (maar?) 5 cliënten tegelijk in het water zitten. Om een cliënt 25 minuten in het water te kunnen laten zwemmen, moet je al snel anderhalf uur rekenen, van vertrek naar het zwembad tot terug in de leefgroep!

Vrijdag was al mijn laatste stagedag. Heel jammer, want het was pas sinds dat ze dinsdag toegaven dat de begeleidster waarmee ze me de hele tijd opscheepten helemaal geen goeie is, dat ik me begon te amuseren in plaats van te ergeren.
Ik volgde een paardrijd- sessie mee met een cliënt. Net zoals bij het zwemmen wordt er veel tijd, infrastructuur en dus ook geld in geïnvesteerd. 

Zaterdagochtend werd ik wakker door de stralende zon en dus besloot ik om in short en T-shirt te vertrekken naar Legoland! Het verontrustte me dan ook toen ik onderweg niets meer kon zien van de blauwe lucht. Na 10 minuten in het park begon het nog te regenen ook! Daar stond ik dan in mijn T-shirt en short... Gelukkig duwde de zon al die wolken nog eens 10 minuten later weer weg en werd het toch nog een prachtig warme dag. En maar goed ook, want bij de eerste attractie met ronde bootjes eindigde ik vooraan en werd ik kletsnat van de splash! De verfrissing was eigenlijk wel welkom.
Na het bewonderen van de Lego- stadjes, deden we heel wat leuke attracties. Soms was het wel jammer dat we met 3 waren, maar er zijn ergere dingen in het leven (zoals weken zonder zon en met regen in België? pest pest ;-) )

's Avonds heb ik niet naar het Eurovisiesongfestival gekeken, wat achteraf gezien wel jammer was, want Denemarken heeft gewonnen dus was het wel leuk geweest om met Deense vlaggetjes te staan zwaaien. Maar ik was doodop en het weer was te mooi om binnen te zitten. Tot 22u45 hebben we nog buiten gezeten. Een glaasje wijn zou daar perfect bij gepast hebben, mocht het niet zo zijn dat de plaatselijke dief mijn wijn voor de 4e keer gestolen heeft. Maar ah, elk studentenkot heeft zo zijn lokale dieven zeker?

Zondag scheen de zon ook al weer meteen, maar na een uurtje had die het er ook mee gehad en moesten we het stellen met aangename temperaturen. De plannen om naar de zee te fietsen werden ingekort door te stoppen bij het buitenverblijf van de koningin. We wandelden door haar park dat eigenlijk veel groter is dan we dachten. 's Avonds bekeken we in de cinéma nog de film Side Effects. Met de Deense ondertitels was ik niet veel en aangezien mijn Engels nog niet perfect is, kon ik op het einde niet meer volgen. Maar de Engelse Heather was ook niet helemaal meer mee, dus ik steek het op de film, niet op mijn Engels ;-)

Maandag begon bewolkt, maar in de late namiddag begon het op te klaren en maakten we een mooie fietstocht langs het meer. Heather maakte o.a. verse American Cookies omdat het morgen bijna haar laatste stagedag is en ik had de eer die te mogen proeven. Getest en goedgekeurd!

Dinsdag gingen we na 3 weken terug naar school. Het was dan wel om een hele dag naar presentaties te luisteren van andere stage- ervaringen, maar het was wel interessant om deze te horen. In de namiddag werkte ik mijn voorstelling af om die dan morgen als eerste te presenteren. Toch een beetje spannend.
Morgen is trouwens ook de dag dat het nog maar één maand is voor ik weer naar huis ga. 22 juni in de late namiddag stap ik de bus op om daags nadien in de vroege ochtend aan te komen in Brussel. Hoewel ik me daar liever nog niet mee bezig hou, ben ik nu toch wel al een beetje aan het aftellen. Maar dat komt waarschijnlijk ook wel omdat Heather vrijdag naar huis gaat, zij is daar veel mee bezig en dat doet mij automatisch ook al een beetje aftellen.

Gisteren was het aan mij om mijn stageplaats te presenteren, op blote voeten weliswaar want aangezien het al 2 dagen aan een stuk regende, waren mijn voeten door- en doornat. Na de les hadden we een leuke middag met de klas en onze buddies en kookten we een typisch Deens Christmas- dinner. Een van die buddies was op het idee gekomen om zijn natte schoenen in de oven te steken (nà dat we ons vlees eruit hadden gehaald). Op het menu stond varkensgebraad met zoete aardappelen en saus die lijkt op chocoladesaus :) Als dessert werd ons rijstpap met in kleine stukjes gesneden noten. Wie de grote noot in zijn bord had, kreeg een cadeautje. Het was een heel gezellige en familiale sfeer :-)

Vandaag was het Heather haar voorlaatste dag hier in Denemarken. Omdat mijn docent ziek is gevallen, had ik vandaag geen les dus dat kwam bijzonder goed uit om nog een laatste dagje met haar te besteden. Niet dat we veel bijzonder hebben gedaan, maar toch was het een leuke dag. We hielden bijzonder grote kuis om verschilldende redenen: Heather moet haar kamer proper achter laten, Charlot komt dit weekend(!) en ook omdat het een beetje heel erg bijzonder dringend nodig was.
In de namiddag zijn we naar het centrum geweest om nog maar eens een lekker warme choco te drinken met een home made American Cookie. Terug wandelend naar onze fietsen, aan een ijsje lekkend, merkten we dat mijn fiets er gelijk niet meer was. We zijn er 100% zeker van dat ik hem gesloten heb, maar het heeft niet mogen zijn :( Mocht dat nu een maand later zijn, zou het nog goed uitgekomen zijn. Dan moest ik die tenminste niet meer zien door verkocht te krijgen. Heel stom, want nu moet ik nog voor één maand aan een fiets zien te geraken...
We sloten onze laatste avond af met Pizza- take away.

Morgen heb ik nog een lesdag en daarna komt Charlot op citytrip in Aarhus. Gezien de accommodatie en mijn kookkunsten die al veel verbeterd zijn, maar nog steeds niet optimaal zijn, zal ik haar geen 2- sterren ontvangst kunnen bieden. Maar voor sfeer en gezelligheid kan ik hopelijk wel nog scoren :-)

Zo, jullie zijn weer helemaal up to date :)
Ohja, nog even vermelden dat mijn laatste maand intussen is ingezet. Voor de gene die niet meer weten wanneer ik precies naar huis kom: 22 juni vertrek ik hier in de late namiddag en zondag kom arriveer in de vroege ochtend in ons Belgenlandje. Fans die mij willen komen opwachten zijn altijd welkom ;-)

Tot de volgende!

Groetjes
Hanne