Dit waren de voorbije 2 weken:

Hello again guys,

Eerst en vooral goed nieuws: ik heb een laptop kunnen lenen van school voor minstens 2 weken! Ik kan er niet mee op skype, maar verder is hij dik in orde.

Waar was ik gebleven met mijn verhaal?
Zaterdag 2 weken geleden was eerder een rustige dag. Het feestje van de dag voordien vroeg enige recuperatietijd. Veel meer dan een fiets kopen, inkopen doen en een filmpje bekijken heb ik niet gedaan.
De dag erna heb ik een eerste kennismaking met de stad gedaan. Met een een van de vele mensen die ik al leerde kennen in deze korte periode ben ik naar het ARoS museum geweest. Echt de moeite waard! Normaal zou ik je nu heel wat foto's kunnen tonen, maar natuurlijk stonden die op mijn gestolen laptop... Nu moeten jullie het doen met de foto's van op Facebook.



Boy - ARoS

ARoS

Daarop volgde een fietstocht naar het strand en het buitenverblijf van de Queen. Denemarken plat? Ik dacht het niet! Was me dat afzien... Maar het was wel de moeite waard. Het Dyrepark is ook een aanrader. Met wat appels voederden we de herten. Toen ik nog geen 5 minuten binnen was, zag ik een stuk of 6 jonge herten op minder dan 10 meter van mij voorbij huppelen met een sprong over een plas. Van een leuke verwelkoming gesproken :)







Mijn toekomstig stulpje.

Buitenverblijf van de Deense Queen. Met zicht op zee natuurlijk.

Een waar speelparadijs!

Vorige maandag bezocht ik met 3 andere studenten een kleuterschool. Het deed me eerder denken aan het plaatselijke speelparadijs. Zelf naar Deense normen was het een groot kinderdagverblijf (10 m2 per kind!).  De (over)enthousiaste directeur leidde ons er rond. De 3 kernwoorden die steeds opnieuw aanhaalde waren. ruimte, inclusie en vertrouwen. Een van de opvallendste verschillen met Beligë is dat de kinderen hier veel meer vertrouwen krijgen waardoor ze dus ook meer vrijheid krijgen om zelf te beslissen wat ze wanneer doen en hoe ze iets doen. ''Don't make more rules than necessary'', ''Here you are allowed to be curious'' en ''Learning tot play, playing to learn'' zijn belangrijke vuistregels. Veel speelgoed is er niet te vinden (dit is niet zo in alle Deense kleuterschool), de kinderen worden gestimuleerd om te spelen met wat ze vinden in het bosje en met gerecycleerd materiaal. Goed ingeduffeld kunnen ze de dieren verzorgen en af en toe wordt er eentje opgegeten rond het kampvuur.
Wat me ook heel erg opviel is dat er deze 'kleuterschool' geen schoolborden, papieren en ander typisch schoolmateriaal te vinden is. Men gaat er vanuit dat kinderen minstens evenveel leren door te spelen in plaats van schoolse oefeningen te maken. De motoriek, maar ook taal en getallen leren de kinderen door te spelen, het wekelijkse toneeltje dat de kinderen samen maken en andere stimulerende spelactiviteiten.
Deze kleuterschool is een van de weinige gelukkigen die 50% mannelijke werknemers heeft. Ook in Denemarken is dat een uitzondering.


Bij het kasteel dat dienst doet als decor voor het toneeltje.

Toen ik naar de inclusie en kinderen met een beperking vroeg, kon de directeur geen precies aantal geven van kinderen met een beperking. De meeste kinderen krijgen tijdelijk of langdurig extra ondersteuning omwille van 'special needs'. Momenteel krijgen ongeveer 25% van de kinderen extra ondersteuning. Over autisme, ADHD en andere beperkingen wordt er niet gesproken, de kinderen kunnen om om het even welke reden extra ondersteuning krijgen (vb. overlijden in de familie). Van inclusie gesproken... :)


Dinsdag gaven we een korte presentatie van ons bezoek aan de kleuterschool. In de namiddag kregen we een rondleiding in Aarhus die op zijn zachts uitgedrukt saai was.
Woensdag was dan wel weer een heel interessante dag. De docent Klaus (geen idee wat zijn familienaam is, docenten doen hier niet aan mee) moet een grote meneer zijn. Hij werkte mee aan modeshows voor Ecco, sociale projecten die hij heeft mogen voorstellen aan een minister van Zuid- Afrika, hij maakte kinderliedjes die nu in alle scholen in Denemarken worden aangeleerd om te leren tellen... Hij heeft dus heel wat ervaring en gaf die de voorbije week aan ons door aan de hand van drama- opdrachtjes.

Donderdag ben ik eens naar het koor gegaan van studenten en docenten. Niet dat ik zo'n zangtalent ben, maar ondertussen heb ik er wel al wat Denen door leren kennen :) Een Deense die hier in Aarhus studeert en op kot zit, nodigde me uit op eens op een zondag ('t is Pasen geworden) mee te gaan naar haar familie ergens in een 'normaal' Deens dorp. Het verschil met de stad en de gewone dorpen is blijkbaar groot.

 

Zaterdag ben ik nog eens naar het Dyrepark geweest met iemand van mijn kot. Er was veel minder volk dan vorige keer. De herten kregen dus minder eten gevoederd en eentje kon daar niet mee lachen en besloot dan maar om ons aan te vallen toen onze zak wortels op was... 

Zondag ben ik met enkele van het blok hiernaast naar het zwembad geweest. Op 3' wandelen is er een zwembad en in Denemarken is er altijd een sauna bij :) Natuurlijk zat ik meer in de sauna dan in het zwembad. In de namiddag ben ik met hen naar een concertje van studenten van het conservatorium geweest in een kerk. Een van hen zei dat hij dinsdag nog een jazzconcertje gaf. Maar door onduidelijke informatie en een veel te groot concertgebouw vonden we het lokaal niet... (Deze foto komt van het internet omdat mijn vervangcomputer tegenwerkt en mijn foto's niet wil bewerken.)

 

 

Deze week was een rustige week, wat betreft feestjes toch. En ja, ik vond de tijd om eens naar het journaal te kijken. In Denmarken kan ik dat jammergenoeg niet volgen omwille van de taal. Maar op de redactie.be hoorde ik Frank zeggen dat het uitzonderlijk is dat er zo ver in maart nog sneeuw valt. Ik had het gevoel dat het nog februari is. Op zich is verschilt het weer niet extreem met dat van in België, maar ofwel schijnt hier de zon ofwel valt er neerslag. En aangezien de temperaturen hier zelden boven het vriespunt komen, is het tot nu toe altijd bij sneeuw gebleven :) Als de zon schijnt, schijnt die fel. Gisterenochtend onderweg naar school reed ik voorbij een bord waarop de temperatuur staat. Het bleek -10. Ik dacht dat het bord kapot was, want door de zon en gebrek aan wind (jaja, soms, heel soms waait het hier niet) voelde het aan alsof het 3 graden was. De heuvels zullen er misschien ook wel aan bijgedragen hebben. De eerste week dat ik met de fiets ging, dacht ik elke dag: 'vandaag is het de laatste keer dat ik dit doe, morgen neem ik de bus!' Maar nu lukt het toch al iets beter :) Gisteren kon ik er dankzij de zon zelf van genieten, in terugkeren moest ik zelf even stoppen om mijn jas uit te doen (het was 1 graad!). Het voelde aan als een veelbelovende ochtend in juni.

Het is nu niet dat het uitzicht onderweg zo mooi is, want midden in de stad en langs de ring rond Aarhus zie je enkel maar auto's. Toch is er een plekje, aan het eind van de straat van de school, waar je een glimp van de zee kan opvangen.

De 'lessen' van Klaus waren heel interessant. Op facebook staan enkele filmpjes waaruit je kan afleiden hoe zwaar onze lesdagen wel niet zijn ;)

 

Donderdag toonde Klaus een voormiddag foto's en filmpjes over projecten en dingen die hem inspireerden met analyses. Heel interessant, maar Klaus vroeg om de 10' of niet te lang duurde zijn voorstelling. Die Denen zijn dat blijkbaar niet gewoon om hele dagen in klaslokalen te zitten luisteren naar ellelange uiteenzettingen van docenten... De dag voordien zei hij dat we cake en koffie mochten meebrengen en aangezien hij dat wel leek te menen bracht ik een doos Leonidas uit ons Belgenlandje mee. Dat viel bijzondergoed in de smaak :)
 

Wat betreft feestjes: vorige donderdag was er een donderdagbar in school waar ik enkele Denen leerde kennen, en gisteren was er de vrijdagbar in school (nee, dit wordt niet elke vrijdag georganiseerd) die start om 15u en eindigt om 20u waarna iedereen verder gaat feesten in het centrum van Aarhus. En wij hebben dat natuurlijk ook gedaan met een goede reden: de verjaardag van iemand van onze groep vieren!

Binnen een half uurtje vertrek ik naar een ijshockey- wedstrijd en daarna doen we nog een cafeetje met de mensen van het blok hiernaast. Morgen zouden we normaal naar Møn gaan, een eiland in het zuiden van Denemarken met mooie kliffen aan de kust. Maar omdat het nu al enkele uren goed aan het doorsneeuwen is, vertrouwen we de weerberichten niet meer, die gisteren nog een heel ander verhaal vertelden. Volgend weekend, dan begint de 1- week durende paasvakantie, ga ik met enkele mede- studenten naar Kopenhagen.


Vele groetjes!
Hanne



What is a good childhood?

Hallo iedereen!

De voorbije 2 weken heb ik problemen gehad hebben met mijn sleutels, met mijn huur, mijn bankkaart, met mijn sim-kaarten en mijn laptop werd gestolen. En toch heb ik - raar maar waar - nog steeds het gevoel dat het hier super is! De voorbije week heb ik geen tijd gehad om een nieuw blogbericht te schrijven omdat ik te druk bezig was met allerlei leuke dingen :)

Mijn laatste bericht op dit blog was van vorige dinsdag, dus ik zal nu aanvullen vanaf woensdag 27/02. Die dag zijn we met de groep ons CPR- number gaan aanvragen, een soort verblijfsvergunning. We moeten hierop wachten voor we toegang hebben tot gezondheidszorg, de kopiermachines op school, de bib etc... Verder hebben we die dag niet veel gedaan, maar onderweg zagen we de eerste keer de zee en reden we langs het dyrepark. (In een volgend verslag meer hierover.)
Donderdag was terug een normale lesdag. De les deed me vooral denken aan een workshop met drama en ook het wapenschild dat we maakten over het thema Groep was niet bijzonder moeilijk, maar natuurlijk wel heel leuk en toch ook interessant. Dit is gewoon de Deense manier van lesgeven. De Denen zelf hebben natuurlijk wel cursussen om te blokken en voor Erasmusstudenten gaat het er wat losser aan toe, maar hun stijl bevalt me wel :)

Vrijdag kregen we de inleiding van het thema What is a good childhood. Het meeste van wat de docente ons vertelde was herhaling, maar een opfrissing kan nooit kwaad. Twee dingen vielen me toch op uit het verhaal van de docente: Alle babys (sorry, mijn laptop is gestolen is, typ ik nu met een qwerty- toetsenbord en ik vind het aanhalingsteken niet) doen hun middagdutje buiten in de kou. En in Denemarken spreiden ze de allochtone kinderen in scholen over een grotere streek zodat de kwaliteit van het onderwijs voor ieder kind behouden blijft en op die manier kunnen de kinderen vlotter Deens leren (vergelijk met Antwerpen/ Brussel?).

Vrijdag bezochten we een kleuterschool. Onvoorstelbaar hoeveel speelgoed ze daar hebben. Van playstation en Wii tot rekken vol gezelschapsspelletjes, gekke fietsen en de helft van het speelmateriaal in Puyenbroeck. De rondleiding bleef maar duren, het leek alsof er geen einde kwam aan al de ruimtes waar ze animatiefilmpjes maken, fietsen leren herstellen, knutselen en spelen. Als de ouders hun kinderen komen ophalen, moeten de opvoeders hen vaak zeggen dat ze ze maar moeten zoeken omdat ze ergens druk bezig zijn met spelen in een van de bosjes of op een veld. Fantastisch toch dat je als kind je goesting kan doen zonder dat de opvoeders steeds op je vingers kijken en dat ze je toch vertrouwen? Vertrouwen is een van de belangrijkste woorden in de Deense cultuur. (Behalve in mijn verblijfplaats dan :s ) Er is geen poort dus de kinderen kunnen in principe zo maar weg lopen en is er gemiddeld maar 1 kind per jaar dat even om de hoek wat snoep gaat kopen om stoer te doen tegen zijn vriendjes. De kinderen mogen eten wanneer ze dat zelf willen en wekelijks wordt er een kampvuurtje gemaakt. Verder viel het me op hoezeer inclusie normaal is in Denemarken. Tenzij het over kinderen gaat met een ernstige beperking, wordt hier gesproken over Childeren with special needs. En dat zijn ongeveer 25 tot 30% van de kinderen. Niet dat er zo veel kinderen met een beperking zijn, integendeel. Er wordt hier geen etiket met een of andere beperking of stoornis op de kinderen geplakt, maar vanaf dat er extra ondersteuning nodig is (ook wanneer er bijvoorbeeld een grootouder is gestorven) wordt er (tijdelijk) extra zorg en ondersteuning geboden aan dat kind. Fotos kan ik jammergenoeg niet tonen omdat die op mijn laptop stonden...

De verhalen van het vorige weekend tot nu komen later. Nu kruip ik in mijn bedje want het was weer een leuk maar vermoeiend weekend!

Nog even meegeven dat ik het altijd leuk vind om een kaartje te ontvangen :)

Hanne Truyen
Hejredalskollegiet
Lottesvej 19, ST, room 7
8220 Brabrand
Denmark

 Tot de volgende!
 Hanne