Halfweg stage en een fantastisch weekend met een fantastische gastvrouw!

Hallo iedereen,

Het is weer alweer een week geleden dat ik nog iets van me liet horen. Tijd dus voor een berichtje.

Uitzicht vanop de trein bij aankomst in Skanderborg.

Vorige donderdag was mijn derde stagedag omdat woensdag een feestdag was. In de treinen hebben ze overal tv'tjes hangen waarop ze o.a. reclame over de Tall Ships Race tonen die elk jaar in Aarhus 50.000 man lokt. En natuurlijk is dat wanneer ik net terug ben in België. Zucht...
Op diezelfde trein hingen ook reclameaffiches van mijn school. Zelf hierop stond een foto van voetbaltafels. Overal, maar dan ook overal hebben ze die hier. Van elke school (die er meerdere hebben) tot elk café. Zelf in de veel te kleine keukentjes van bedrijven stampen ze er nog een voetbaltafel in.  

Op stage was er een klankschalentherapie die ik niet kon bijwonen omdat ik een wandeling moest maken met een cliënt. Met alle respect, maar ik heb meer ambitie dan dat. Dat is hier trouwens zowat het enige wat ik hier doe, buiten op een stoel zitten wachten tot de cliënten komen en kijken hoe ze hun koffie opdrinken of samen met een van hen naar You Tube kijken.

Solund onder een stralende zon.

Blijkbaar moeten de pedagogen hier een basis- medicatiecursus volgen om medicatie te mogen geven aan de cliënten, wat me heel interessant lijkt. Want in België is het vaak dat enkel verpleegkundigen dat mogen doen, terwijl een begeleidster dat volgens mij mits een beetje opleiding ook perfect kan. Wat wel raar is, is dat ze hier niet verplicht zijn om een EHBO- cursus te volgen. Mijn supervisor heeft dat wel gedaan omdat ze net als mij vindt dat dit wel nodig is. Maar volgens de voorziening is dat niet nodig omdat ze hier 24/7 een verpleegster hebben. Maar rarara, waar dient EHBO voor? Ik heb hier deze week trouwens al 2x een ambulance zien staan. Dus zo'n cursus lijkt me dus op zijn minst wel aan te raden.

Nog zo'n verschil met heel wat voorzieningen in België: hier hebben ze geld om (meer dan) voldoende begeleiders in te zetten in leefgroep. De begeleiders nemen vb. rustig hun tijd om zich bezig te houden met het internetprobleem van een cliënt, terwijl in België al snel zou gezegd worden dat die cliënt maar een andere keer op internet moet gaan. Hier voel ik absoluut geen stress. De begeleiders zeggen dat ze wel veel te doen hebben. Toch vind ik dat maar raar want ik kan absoluut niet zeggen dat ik moe ben als ik thuis kom.(En blijkbaar hadden ze voor de crisis voor elke groep nog een extra begeleider. Hoe meer begeleiders voor cliënten die één- op- één begeleiding nodig hebben, maar ze moeten nu ook niet overdrijven he, ik zou me er dood verveeld hebben.)
Toch is deze job niet voor iedereen weg gelegd want tijdens de lunch - we eten samen met de cliënten - mag je niet vies zijn van wat 'mondvocht' van overenthousiaste cliënten. Intussen ben ik er al aan gewoon en de rustige, huiselijke sfeer aan tafel maakt ook veel goed.

In de namiddag kon ik eindelijk het snoezelhuis bezoeken. Het grootste van Europa weliswaar! Mijn verwachtingen waren bijzonder hoog en toch zat ik nog constant verwonderd rond mij te kijken. Het enige wat ik toen kon denken was: 'Waaw, oooh, wow!...'Alles is zit vol technische snufjes wat het visueel fantastisch maakt, maar het viel me wel op dat er weinig met het geur- en de tastzintuigen wordt gewerkt. Voor wie niet weet wat snoezelen is, via deze link vind je een filmpje van het snoezelhuis van Solund. Zo zie je meteen ook de doelgroep waarmee ik werk.

Interactieve projecties.

Ik kon zelf ondervinden hoe de flappen van dit zitkussen, met speciale vulling, een heel warm, sfeervol gevoel geven.

Het snoezelhuis van de buitenkant.

Aangezien het zwembad op 3 minuten wandelen van mijn deur is en ik nog een berg gratis tickets heb liggen, ben ik met Heather 's avonds nog gaan zwemmen. Een half uurtje baantjes trekken op oudemensen- tempo en  10 minuutjes sauna. Toch een tikkeltje trots :-)

Vrijdag ergerde ik me op stage enorm aan een van de begeleidsters. Ze vertelt constant over dingen die er totaal niet toe doen, maar als ik dan eens een interessante vraag stel, kan ze er zelden op antwoorden. En door haar miste ik de klankschalentherapie in een snoezelruimte. Als er Iets interessanter is dan een zoveelste wandeling, is het wel dat.

Dag Aarhus

 In de late namiddag nam ik de bus en overzetboot naar Roskilde om het weekend in het 2- sterrenverblijf Chez Charlot door te brengen. Voor wie niet weet over wie ik het heb: normaal zou ik samen met haar een ander Erasmusprogramma gevolgd hebben. Nu studeert ze een gelijkaardig programma aan een andere school dicht bij Kopenhagen. Onderweg leek er wel een metamorfose gebeurd te zijn. De bomen stonden nog niet in bloei (Denemarken loopt een drietal weken achter denk ik), maar de grasvelden waren zo mooi frisgroen. En bedenk daar dan bij dat je achter die velden aan beide kanten van de straat de zee kan zien. Wat wil een mens nog meer? :-)
Na een hele dikke knuffel met Charlot wandelden we zo'n 5km langs haar school door de velden in prachtig weer naar haar huis in Hedehusene. Huis, wat zeg ik, vakantiehuis met tuin in een rustig dorpje. Waaw ik voelde me weer even terug in Donk. De school is geweldig modern en uitgerust met de nieuwste opnamestudies en dure materialen die je zomaar kan gebruiken (jaja, het vertrouwen in de Denen is wel heel groot). En ja, natuurlijk hadden we die avond heel veel te vertellen...

Zaterdag ontwaakte ik in het bed de prinses en de erwt, maar dan zonder de erwt. Eindelijk een bed waar de je veren niet ziet en al helemaal niet voelt. Na een twee- sterrenontbijt met zelf gebakken brood in een zonovergoten living met uitzicht op de tuin en de Deense vlag van de buren trokken we met onze fiets op de trein richting Kopenhagen. Wat was dat leuk om Kopenhagen met de fiets onder blauwe hemel te bezoeken!
Omdat ik het parlement nog niet vanop het binnenplein had gezien, was dit onze eerste stop. Jaja, ik kan nu zeggen dat ik door dezelfde zuilengang heb gelopen en aan de fontein heb gezeten waar de premier uit de serie Borgen haar spannende ontmoetingen heeft met andere ministers ;-) Toevallig stond de deur van de koninklijke Paardenstallen open. Ja hallo, ze hadden hier ook geen tekort aan marmer en spierwitte paarden.

Aangezien we beide de toeristische toppers zoals de Kleine Zeemeermin en de vele andere bezienswaardigheden al hadden bezocht, konden we door de - voor een keer zonder veel wind! - straten fietsen en veel zien. We trokken naar Vesterbro en Neurebro, stukjes van Kopenhagen dat niet zo heel toeristisch is, maar waar wel enkele leuke winkels zijn. We bezochten een designwinkel en nu begrijp ik waarom alle, maar dan ook alle toeristische gidsen schrijven dat Deens design niet voor armoedzaaiers is. Decadent is hier wel het gepaste woord.

Voor de kenners: de man rechts is Pilou Asbaek, de spindoctor uit Borgen.

Nadien aten we onze picknick op aan een meer (een gegraven stukje kanaal met een begin en een einde). Geef toe, dat ziet er toch zalig uit he :-)

In het park waar op dat moment half Kopenhagen van de zon genoot, zonden ook wij een uurtje om daarna uitgerust 2 winkelcentra te bezoeken om al even een paar kleedjes te passen voor de trouw van Nele. Terug in Hedehusene aten we een heerlijke macaroni en ja, natuurlijk bleven we de hele avond verder bij babbelen.

De zondag startte met helder blauwe lucht en een pannenkoekenontbijt later fietsten we 10 minuutjes naar een 'parkje'. (Lees: een natuurgebied met heel wat kleine meertjes, een skipiste en een mini oude groeve.) Mochten de wolken niet gekomen zijn, zouden we 's middags terugkeren om onze voeten even in het water te afkoelen want je kon die ochtend echt wel zomers- warm noemen. We passeerden een manege in typisch Scandinavische stijl waar toevallig een rommelmarkt was van de plaatselijke Lion Club.

Terug in het 'vakantiehuisje' deed Charlot een eervolle poging tot BBQ'en. Daarna namen we de trein naar Roskilde, de voormalige hoofdstad van Denemarken. Buiten een heel mooie grote kerk en een gezellig pleintje is er niet veel historisch te zien. Maar het Vikingmusem maakt veel goed.

We zijn niet naar binnen geweest maar het grootste deel was buiten en gratis. (Na al die dure transporttickets moeten we toch een beetje op ons studentenbudget letten.) Een heerlijke crème later stopten we nog in een gezellig cafeetje. Het bier viel echter behoorlijk tegen: bier van de tap zonder kraag dat niet koud was en in een plastieken cola- glas werd geschonken! Daar durft men in een Belgisch café nog niet aan denken!

We wachtten nog een hele tijd in het station. Opvallend: de treinen zoeven hier voorbij. Er gelden hier blijkbaar geen (of veel minder strenge) snelheidslimieten voor voorbijrijdende treinen. Levensgevaarlijk, alle deuren trillen en als je niet ver genoeg staat, wordt je weg geblazen. Aan het volgende station stapte ik af om de bus naar Aarhus te nemen. De winkelbediende die enkele karren binnen zette, viel me zo hard op. In Aarhus zou dat geluid zomaar opgegaan zijn in het andere stadslawaai. Vreemd dat ik daar zo van genoot :-)
Nu ja, mijn bus besliste om niet te stoppen aan mijn halte en in de verte zag ik hem op de autostrade voorbij rijden. Tja, het nadeel van goedkope en dus onbetrouwbare bussen zeker...

Op de terugweg

Gelukkig was ik nog een nachtje welkom bij mijn zeer goede gastvrouw Charlot en de ochtend nadien kon ik dan toch de bus terug nemen. Aangezien ik meer tegen 13u thuis was, was het meer de moeite om nog naar mijn stage te gaan, dus besloot ik nog een extra dagje van het prachtige weer te genieten.

Een Gigàntische boot van Maersk Sjaelland.

Dinsdag was het opnieuw een prachtige zomerdag en in mijn fleece kon ik 's ochtends naar beneden fietsen om de trein naar Solund te nemen. De begeleiders deden de moeite om alle cliënten buiten te zetten en ook samen buiten te eten. Dat was een heel leuke dag. Niet dat ik veel nieuw heb gezien, maar kom.
Toen ik vroeg waarom ze de cliënten in een rolstoel in de snoezelruimte niet op een van de speciaal ontworpen, super zachte en rustgevende bedden liggen (waardoor je ook de mogelijkheid om meer fysiek contact mogelijk te maken) wat al een sensorische ervaring op zich is, antwoordden de begeleidsters dat ze daar gelijk nog niet aan gedacht hadden. Zucht. Diepe zucht... Ik ben met een van de cliënten dus naar het snoezelhuis gegaan en heb hem op de matras gelegd. Aangezien ik geen Deens begrijp (soms wel frustrerend) vroeg een begeleidster nadien wat hij ervan vond en bleek dat hij de matras leuker vond. Duuuh...

In de namiddag gingen we met 3 cliënten naar het 'café' van Solund. Er was een expositie van een aantal cliënten. Hun schilderijen werden niet zomaar aan de muur geplakt, maar ze werden zo professioneel mogelijk voorgesteld, wat heel leuk was om te zien. Er zaten enkele echte kunstwerken tussen. Tof!

Thuisgekomen viel het me op dat nu bijna elke struik en de helft van de bomen in bloei komen te staan. Hopelijk duurt het nu niet lang meer voor alles groen wordt. En ook het gras is voor de eerste keer gemaaid. Eindelijk lente in de natuur!

Woensdag was een regendag. 't Was nodig en ik kon mijn regenbroek voor de eerste keer gebruiken. Het leek deze avond even te gaan onweren, maar het bleef bij een fikse bui.

Geen stage gisteren, maar een dagje school. In de voormiddag vertelden we over onze stageplaats. Ik was bijna de enige met zoveel frustraties. Brute pech dus met mijn stageplaats. De andere zijn blijkbaar wel heel interessant en leuk. 's Namiddags kwamen de supervisors erbij (de mijne kon niet aanwezig zijn) en discussieerden we, met koffie en koekjes, over de voor- en nadelen van internationale studenten op stage. Na een discussie over een ethisch dilemma sloten we de dag af met ons eerste huiswerk: naast een presentatie over de voorziening moeten we een ethisch dilemma van op stage neerschrijven. Aangezien we maar een heel korte stageperiode hebben, is een alinea blijkbaar voldoende. Tot zo ver ons huiswerk...

Vandaag is een verlofdag en ook morgen is het activiteitencentrum van Solund gesloten. Maar omdat ik anders maar één dag stage zou gehad hebben deze week, zal ik morgen een ochtendshift mee volgen in een leefgroep. Om 7u wordt ik er verwacht en ik ben anderhalf uur onderweg. Dat wordt een leuke ochtend! Maar dan is het alweer vrijdag en de dag erna heb ik plannen om met Heather naar een zoo te gaan ten noorden van Jutland.

Zo, dat was het weer.
Hou jullie haaks!

Vele groeten
Hanne